1. Tapas is een soort gerecht
Een tapa is gewoon een kleine portie van eender wat, punt uit. Vraagt een journalist daarom aan een onbekend model, presentator, stylist of projectontwikkelaar welk gerecht hij het liefst eet, en antwoordt die "tapas", dan zegt hij daarmee eigenlijk alleen dat hij van kleine porties houdt. Bijvoorbeeld een beschimmelde banaan of bedorven vis op een klein bordje. Een tapa kan van alles zijn. U kunt een tapa stoofvlees-friet-mayonaise hebben (een lepel friet, een traan mayonaise, een achtste kroket), een derde stokbroodje met kaas, of een toastje met tomatensalade. Aan de andere kant kan men natuurlijk ook zeggen dat er in Spanje, door een samenspel van allerlei landbouwkundige en culturele invloeden, een aantal veelvoorkomende gerechten hebben gevestigd die extreem vaak in kleine portie worden geserveerd (bijv. gefrituurde of in azijn ingelegde ansjovis, jamón, tortilla de patatas, patatas bravas enz.)
2. De typische tapa zijn dadels in spek
Moeilijk te zeggen wat in Spanje meer een rariteit is: Belgisch bereide spek, dadels, of dadels in spek. Om onverklaarbare redenen denkt bij ons bij het woord tapas iedereen meteen aan precies dit hapje. Honderdduizenden Belgen geloven dat ze bij een bezoek aan willekeurig welke Spaanse tapasbar overspoeld zullen worden met enorme bergen dadels in spek, en zijn dan teleurgesteld wanneer de koks bij het bestellen van dit gerecht in de meeste bars met hun vinger tegen hun voorhoofd tikken. Gemacereerde dadel in jamón, dus niet in spek, is weliswaar een bestaande, maar tamelijk zeldzame tapa, die absoluut bij geen enkele Spanjaard zou opkomen als hij de meest typische tapas moest opnoemen.
3. Tapas zijn overal gratis
Tienduizenden, soms zelfs honderdduizenden Belgen belanden elk jaar met een lege maag in Spaanse bars, bestellen een klein biertje en verwachten dat er een onuitputtelijke stroom van de meest uiteenlopende tapas op hun tafel zal neerdalen. Mis! In de overgrote meerderheid van de bars krijgt u bij uw biertje helemaal niets (hoogstens olijven), dus wilt u tapas, dan moet u tapas bestellen en er vervolgens ook voor betalen. Anders wordt het gênant.
4. Tapas zijn nergens gratis
Miljoenen Belgen bezetten elk jaar de tapasbars van Granada of Almería en stoppen ofwel de obers briefjes van honderd toe voor tapas die op hun tafel zijn beland, ofwel sturen ze die terug naar de keuken met de mededeling dat ze niets besteld hebben en dat men op deze oneerlijke manier geen geld uit hen mag kloppen. Mis! In Granada, Almería of het Galicische Lugo zijn tapas in de hele stad gratis bij elke drank. Bestel dus gewoon rustig een biertje of een glas wijn, wacht tot de tapa aankomt, betaal alleen dat biertje en doe alsof er niets aan de hand is.
5. Een tapa dient als hoofddeksel
Veel Belgen denken dat de kleine bordjes waarop tapas worden geserveerd, als grappig hoofddeksel kunnen dienen. Het is niets bijzonders om op terrassen in Spaanse badplaatsen verbrande Belgische en Duitse toeristen met witte bordjes op hun hoofd te zien zitten. Het tegendeel is echter waar. De bordjes zijn hier niet geschikt voor en zouden op deze manier niet gebruikt moeten worden. *
* Deze mythe is een beetje met de haren erbij gesleept, om op het gewenste aantal van vijf mythes te komen
